Geruststellend (1994)

Angst sluipt in mijn hart
de verlaten steeg doet somber aan
ik sta hier en kijk om me heen
ik zie niets

Een zoete beur dringt mijn neus binnen
ik krijg braakneigingen
mijn maag keert zich om
ik loop naar huis
het regent

De regendruppels tikken vrolijk op de objecten
waar ze op terecht komen
ik wordt koud,
en voel hoe het vocht een weg zoekt door de stof
zich een weg banend naar mijn huid

Ik voel jouw warmte en dat stelt mij gerust
je vriendelijke glimlach straalt me toe
je bent zo goed voor mij, terwijl ik dat niet verdien
ik val met een gerust hart in slaap
want ik weet dat je er morgen weer zult zijn