De oorlogsslaaf (1994)

Hij is moe, uitgeput en verslagen,
het lijk eeuwig, de tijd wil maar niet voorbijgaan
zijn laatste sigaret maakt hij uit
zijn waardigheid verloren op het slagveld
hij kan er niet meer tegen
de pijn, de terreur
hij heeft het te vaak gezien

Afgestompt door alles wat hij heeft meegemaakt
dit is thuis
zijn beste vrienden heeft hij op het slagveld verloren
zijn ziel is verscheurd
het geweld werd hem te veel

Als machine gaat hij nu tekeer
niet meer nadenkend, geen emoties meer voelend
hij zit hier koud en alleen in dit stinkende hol
vergeten door vrienden en kenissen

Alles verloren
alles kapot
alles dood
ik verloren
ik kapot
ik dood