De dans met de duivel (1994)

Je loopt door een verlaten steeg
het is middernacht
de klok laat zijn stem horen,
boven de stille, donkere nacht uit
je bent alleen
eenzaam
je hebt het koud en bent op zoek naar gezelschap
je bent al in verschillende kroegen geweest,
maar de gezelligheid ontbrak steeds

Je hoofd is leeg, de gedachten missen
je dwaalt

Drie gestalten houden de wacht over de gehele nachtelijke wereld,
hun ogen vals en gemeen
hun gedachten als die van een vals beest
hun schaduw ontgaat je ogen niet

Dan zie niets meer
de hersenschimmen zijn verdwenen
het regent
de zilte smaak van de regen proef je op je lippen

Opeens zijn ze er weer
nog valser, nog gemener
de dans begint, jij alleen, zij met hun drieën
je ontneemt leven door koud staal
je voelt het warme levensvocht op je armen,
je handen, overal
gebrandmerkt voor het leven door die ene dans met de duivel