In vogelvlucht… (1994)

These, getekend door anti-these
zwart is rood, rood is wit, maar niets is grijs
de paradox, onderhevig aan het denkbeeld
de gevoelens, als een storm in het beeld en de mening

Kronkelend als een slang beweegt de mening
voortdravend op de pijnlijke confrontatie
de bron, als bron, zo groot en machtig

Ik, ons, gezegend en getekend,
verward, onuitputtelijk
geometrische vormen dansen over het watervlak
de wetenschappelijke denkwijze
verward door het gevoelensspel

Contacten zijn de draden, verwikkeld in elkaar
op het moment dat de draad knapt
is de isolatie mijn laatste redmiddel

Teruggetrokken om te groeien
om mezelf te vinden
om de draden te vervangen