Weggelopen (1994)

Het is nacht, de benauwdheid
het drukken van het donker verstikt mij
ik loop door het duister
mijn leven overdenkend
was het goed, was het slecht, of beide?

Ik ben losgeslagen
bevrijd van al mijn ketenen
weggelopen uit de brandende hel
ik luister en hoor hoe het water tekeer gaat
zoekend, hunkerend naar de vrijheid

Bij elke stap twijfel ik
bij elke stap wordt de twijfel sterker
bij elke stap denk ik na
vraag ik mijzelf af of het goed was
wat ik heb gedaan

Ik krijg het steeds kouder
ik ben mijn jas vergeten, stom
maar teruggaan?
nee, of … misschien, alhoewel…
ja, ik ga terug

Ik ben naar zee geweest en niet weggelopen