De tijd (1994)

De tijd gaat langzaam voorbij, staat bijna stil
de tekst kijkt mij vragend, ja zelfs smekend aan
vol medelijden begin ik te lezen
de woorden vormen losse lettercombinaties
de woorden zeggen niets

Het is stil op straat, in mijn gedachten, hier, overal
in mijn hart brandt het verlangen bij jou te zijn
het doet de tijd nog langzamer voorbijgaan
het maakt het nog moeilijker

Gelukkig heeft deze martelgang ook een positieve kant
iets onderwijzends, iets dat mij leert dat een heleboel
ongemakkelijke momenten berusten op spanning
hoe gek ook, of juist niet

Heerlijk genietend van de tijd ervoor, tijdens en erna
het blauwe, het diepe blauw van een
goedkoop verkregen schrift kijkt mijn aan
ik val, zink weg in gedachten
over wat er is geweest en
over wat er komen gaat.